Pracowałem, odpoczywałem, robiłem „właściwe” rzeczy — a mimo to skupienie przychodziło coraz trudniej. Spokój, który kiedyś był naturalny, stał się czymś, do czego trzeba się było zmuszać. Odpoczynek przestał działać tak jak wcześniej.

Przez długi czas szukałem kolejnych metod. Planery, rutyny, techniki skupienia, ograniczanie ekranów. Każde z tych narzędzi dawało chwilową ulgę. Żadne nie dotykało sedna.

Sedno okazało się prostsze i trudniejsze jednocześnie: przez lata żyłem w środowisku, które nieustannie karmiło mózg krótkimi nagrodami. Mózg przystosował się tak sprawnie, że sam przestałem to zauważać — aż zaczęło odbijać się na wszystkim.

Ta książka jest zapisem tego, co zrozumiałem, kiedy przestałem szukać kolejnej metody i zacząłem rozumieć mechanizm.

Nie ma tu teorii dla teorii. Nie ma ściemy o silnej woli. Jest tylko to, co dało się realnie opisać i co naprawdę pomogło — mi i potem wielu innym czytelnikom.